شهرمن دهگلان

مرغ عشقش مرده بود. چقدر غصه می خورد. دیروززنگ زد گفت الان این نر بیچاره هم می میره. این مرغ عشق ها تاب مستوری ندارن.من می دونم.آخه مرغ عشق خودش جفتشو انتخاب می کنه.الانم آب نمی خوره ،دونه هم نمی خوره صداش هم در نمیاد.تابلو داره دق مرگ میشه.گفتم از اول نخرما!حالا می گی چی کار کنیم؟
گفتم :"چه می دونم! بگذار یه فکری بکنم زنگ می زنم".
بعد فکر کردم فکرم به جایی نرسید. مغز من گاهی مثل موبایل می مونه.خاموش میشه.بعضی وقتها هم خودم یه کاری می کنم در دسترس نباشه!

•  سرزمین کچل ها
•  مستند جنگ ؛ از دست ندهیدش!
•   حاشیه های گفتگو با سید حسن نصرالله
•  ....
•  دو حرف
•  یه خواهش
•   من از راه دگر رفتم
•  ای دو سه تا کوچه زما دورتر...
•  نوشته های پراکنده
•  مخاطره
•  قبرستان مرموز
•  من