شعری از عبد الغفار ورارستگان بعد از فوت همسرش

شینی سرگلکو

سی دورانه که ی ژینم سه ختی بوو

هه سه سیه که ی تیکه ل به به د به ختی بوو

ده وره ی مندالیم هه تیو وبی که س

بی برا، بی دلسوز، به بی فه ریاد ره س

ده وره ی لاویتیم ویل دشت ودی هات

له بواوقمه یک نان، خه مم تووش ئه هات

ئه میشه پیری و، دووا روژ ر ه شیم

سه رلی شیویاگی وده رده وناخوه شیم

ناحه قمه بلیم دوا روژ ره ش ، منم؟

له محال وسالا، له ده س بچی ژنم

هیچ که س وه کو من نه وینی سه ختی

نه که وی لیژی گلوله ی به ختی

ماوه یک دریژ مه رده موارم

ئوقره م براوه به غه م دوچارم

نیوه شه و دوی شه و غه رقی ماته م بووم

که شتی شکسته ی توفانی غه م بووم

وه ک شیت وسه رعی له مال هاتمه ده ر

به رو  نیوقه بران ریگام گرته به ر

دونیا کش ومات جاده چول وهول

سامناک بو وریگه وچه مو دشت ودول

عاله م گشت خه وتودوس خه به ر دار بوو

تا ق تاق که ره که یش وه ک من بیدار بوو

ئه ویش وه کوومن ده ردی کاریه

هه موو کات ئیشی  شین وزاریه

ده وای درده که ی نا دیاریه

ناله ی به ده رگای حه زره ت باریه

گه یشتمه نیو قه بران هه مو یان بی ده نگ

کر وکش ومات وه کوو سیا سه نگ

به اوی کراسیک خه ویان پیا که وتوو

هه مووئارام وبه بی ده نگ ، خه وتوو

به په له کوتی له و زیاره تانا

ئه کوتم به مل سه نگی قه برانا

چووم ودوزیمه وه ماله که ی مه هوه ش

سه نگی قه بره که ی خاس گرتمه با وه ش

بو نیا به بوی ، سینه  ی بی کینه ی

سینه ی خاوینی وه کو ئاوینه ی

ده ستم خسته ده ور گه ردن مه زاری

ئه وسا هاتمه کول ، بو شین وزاری

وتم ئه سه لام هاوسه ر چل ساله م

شه ریک شادی ومه ینه ت وناله م

میمکه زا گه که ی مه ینه ت کیشه که م

ته سکین ده هه نده ی ده رد وئیشه که م

هاو سه فه ره که ی هه ورامانه کهم

هاوسه ر ما قوول ومیهره بانه که م

دایک- په ری  و روحی- و-ئه دیبه  وعرفان

سلاوت ئه که م عه زیز تر له گیان

سلاوت ئه که م له کانگای دله و

له م دله ی سووزیاگ به جوش وکوله و

داخو  ئه یژنه وی بو پرووزوی دلم

بو پرووزوی دلی نازک وه ک گولم

داخو ئه زانی ئوقره م بریاگه

کراس سه بووریم له به ر دریاگه

داخو ئه زانی سه رم لی شیویا

له دووریت عه قل وشعوورم لیویا

داخو ئه زانی شاعیر شاره که ت

ئه و (نازک بینه ی ) خوه ش گوفتاره که ت

تو وتیه که ی ته بعی شکسته باله

زوان بولبول شیعری له دووریت لاله

داخو ئه زانی مال ویران بووگم

خراب تر له مه جنوون سه رگه ردان بووگم

له یله که ی بی مه یل من مه جنوونی توم

من شیت وشه یدا وهه م مه فتوونی توم

دوعای شه رکی بوو وا سه رگه ردان بووم

ماله که م شیویا وحال په ریشان  بووم

ئه م به سه رهاته  ئه ر بم دیای به خه و

له عاله م خه وابه روژ یا به شه و

شیت کووچه وکولان له نیو شار ئه بووم

به کلکه نمای ، دوس ویار ئه بووم

چونکا  تو روح وگیان ودلم بووی

له م جمه گیانم ، چون جیا بووگه سه و

دل چون جیگه ی خوی له بیر چووگه سه و

چه نی سه رسه ختم بی دل وبی گیان

ماگم بو دری‍ژه پیدانی ژیان

ئه رچی من ته نیام له م ماته م خانه

که س نیه به لامه و خزم وبیگانه

به لام ته نیا نیم هاو ده نگم زوره

روحه که ت شاد بی وقه ت دل مه گوره

برژانگ به فرمیسک روفت وروو ئه کا

لیباسه کانم شوست وشوو ئه کا

مه حره مم ئا خه وهاوده نگم ناله

فرمیسکم باده وچاوم پیاله

ئاخ وداخ وده رد هان له بن پالم

کی ئیژی بی برا یا ته نیا بالم؟

هه ناسه ی سه ردم با وه شینم  ئه کا

چاوبو روژ ره شیم زاری وشینم ئه کا

خه فه ت په رستار مه ینه ت دل سوزه

شوعله ی ده روونم شه مه وفانوزه

خاتراته که ت جه فا کیشمه

ده وا وته بیبی ده رد وئیشمه

هه ناسه م ئاشپه ز غم پیش خزمه ته

هه ی هه ی له م سفره وناز ونه عمه ته

دووکه ل هه ناسه م دووکل که واوه

غه م ساقی ، چاو جام ، فرمیسک شه راوه

شه ووروژ به رپاس ئه م به زمه خوشه

لیمی نه سینی خوایا ئه م به شه

یه ک یه ک خاتراتت هاو موونس ماله

به خاتراتت دلم خوشحاله

تو بو من ئایه ی میهره بانی بووی

ئایه ی سه ر به رزی و کامه رانی بووی

خاس پوخته مت کرد ده رچووم له خامی

له په نا تا بووم به شادکامی

تو ئایه ی حه یاوپاکی وعیففه ت بووی

ئایه ی سه نگینی وخاسی وعیسمه ت بووی

ئه سه لام هاوسه ر میهره بانه که م

کول هه لگیره که ی هه ورامانه کم

خو من دیقم کرد له هیجرانی تو

هه ر مه ستم له مه ی میهره بانی تو

مه ست وسه رخوشم چ چه شنه مه سی

سه د ده س شیوه ن که م نه ک بیژی ده سی

شه راب مه حبه ت (ئاویه ر) بینوشی

دلی تیته جوش ئه ماچ جوشی

تو له وشه رابه منت سه رخوه ش کرد

له گه وهه ر فرمیسک به خاون به ش کرد

من سیاه مه ستم مه ست ئه وباده مه

به م نیو ه شه وا ویل ئه م جاد ه مه

ئه گه ر ئه گیرم ئه ر ئه کم زاری

ئه ر ئه نالینم به بی قه راری

خه و وخوراکم ئه رلی بریاگه

ئه رشادی وخوشیم تالان کریا گه

ئه ر له م زولمه ت وتاریکه شه وا

خه لکی شاره که م گشت هان له خه وا

ئه ر من بیدارم وویل ناوقه برانم

به م نیوه شه وه حال په ریشانم

ئه رمن بیدارم وئه مشه ونا خه وم

له لای قه بره که ت ئه ر پال ئه که وم

ئه وه هه ر مستم ، مه ست شه راوی توم

من هه ر به تاسه ی بوی ئه وله ولا وه م

وا خه یال نه که ی سپله وبی وه فام

یا بی شعوورم یا نه پوخته وخام

که متر له سگ نیم خو من ئینسانم

خاوه ن عاتیفه وره حم ووجدانم

سه گ به لوقمه ی نان وه فا ئه نوینی

به نه وازشیک کلکی ئه جوینی

جا که ی سه بورری ومیهره بانی تو

ره حم وعاتیفه وخوش زوانی تو

که ی قه نا عت وهه م مه عسوومیی تو

که ی سه ختی وسه فه ر ریگه ی  ته وریزت

که ی برژه وقرچه ی دل غه م ئه نگیزه ت

هه ی خوم به قربان ته وریزه چونه که ت

هه خوم به قوربان بیماری وفشار خونه که ت

ئه و سه رما وگه رما وچاو گریانه که ت

تا چاوت پکه فی به عیرفانه که ت

جا که ی ئه وچل جار بو ته وریز چوونت

به وله ش بیماریه وهه م فشار خوونت

که ی ره نج وسه خله ت ریگای هه ورامان

قه بوولت ئه کردبه دل وبه گیان

که ی به د ئه خلاقی ونا ئینسانی من

که ی ده هه ن له قی وخوی حه یوانی من

که ی ئه وسه بووری وهه م مه تینی تو

میهر وعاتیفه ودل ره حمینی تو

جا که ی ئه وسینه ی بی کینه  وپاکه

خه لکی ئه یان وت (مه هوه ش) وه ک خاکه

که ی ئوفتادگی وهه م ئارامی تو

عه قل وشعوور وخوش که لامی تو

له بیر ئه چیته وه مه رگه ئه مانه ؟

وا له تو جه م بوون ئه سیفا تانه

کوفری نه عمه ته ئه ر وه فام نه وی

به قه در توسقالی من وه فام نه وی

یا ئیتر( غه فار ) خاون فام نه وی

به یه زدان قه سه م هه م به و ئه وسافه

دل له حه نا تا وه ک ئاینه سافه

دلم ئاوینه ی بی غه ل وغه شه

ئا گر ی مه رگت له دلما گه شه

په نج فه رزه ی نویژم ته مه ننا ئه که م

دوعا ی به خشینت له ئه لله ئه که م

(په ری وه ش هیشتا قه لاخی پوشه

قازان ده رونی  به کول وجوشه

ها له گویچکه یا ده نگی په ری گیان

لی حه رام بووگه راحتی وژیان

روح به خش سیاه پوش هه م مه رده موار

چاوی یه کیکه و فرمیسکی هه زار

ئا شکرای نا کا کوله ی تی دلی

هه ر خوم ئه زانم ده رد وموشکولی

ئه دیبه شوی کرد به بی نازی تو

به بی خوشحالی یا شانازی تو

نه مای ئه ئه دیبه به ناز به یته شوو

سه رد وسر شوی کرد به بی گوفت وگو

به جیی زه ماوه ن شین وزاری بوو

به شین جیمی هیشت ده ردم کاری بوو

ماچمی کرده وه  مال ئاوای لیم کرد

به لی مال ئاوای ته نیایی لیم کرد

وتم : دادات نیه ماچی که یته وه

نه ختی خه فه تم له بیر بوه یته وه

 تو رویشتی وعیرفان نایته ماله کم

له مانگا جاریک پرسی حاله که م

ئه یژی مال چوله ودادای تیا نی یه

مال به بی دادا قه ت سه فای نی یه

ئه یژی ناز منال ها به دایکه وه

هیچ فکرم نیه به لای باوکه وه

زوان ناخه مه لا حه ق به ده ست ئه وه

دایک بو مندال خوی ، خال ومیل که وه

زه ریفی که ویش هه ر خال ومیله

سه دان په له وه ر له و ده شتا ویله

جا ئه ویش کام دایک دایکیک وه کووتو

له ریگه ی منالا خوت کرد ره نجه رو

عیرفان با دوور بی دوور له به لا بی

پشتمانی خوا و که لام ئه الله بی

سه بری له دوریت سه بری نه ما گه

دادا دادایه وئوقره ی بریاگه

چاو زانیار یه ک وفرمیسکی هه ژار

له دورری نه نه ی ماته وخه فت بار

سینا چاوه نوار سینه ی دادایه

چاوه چاو ئه کاوئه م لاو ئه ولایه

تواو نیمه بووگه نیما له دوریت

یه کجار سه خله ته ده رد ومه جوریت

سیمای زه رد بووگه  ئه وسیما جوانه

ئه وبه رخه کورپه وگول ناو گول دانه

کوره زاگ زه ریفمان (ئوسوه )کاله که

ئه و وه یه چینه ی خوش جه ماله که

ئیژیت با دادایش بو منیش بمای

وه ک سه بری وزانیار گه وره می کردای

ئا ئه م دیق گه له من ئه فه وتینی

ئه م بار مه ینه ته من ئه پرووکینی

خویشم نازانم ئه م به سه ر هاته

ئه م به سه رهاته ی (شوو) خه م خه لاته

روحه پاکه که ت لی خه برداره؟

ئا گات هه س دلم غه می لی باره

خوه یشم نازانم ئه م ده رده دله

ئه م ناله  وشینه وئه مجوش وکوله

رازیتی کردگه تا حلالم که ی

له عالم روحا چکی خوه شحالم که ی 

ئه وا روژو بوو، شه فه ق دمانی

روژه وبو بومن بو سه رگه ردانی

سه رگه ردان له نیو کوچه وکولان شار

خراب ترله مه جنوون مه لوول وغه مبار

هه لسم بچمه وه دوور له چاو ئه غیار

خودا بت به خشی هاوسه ر وه فادار

کاروان بهرو دواس منیش دیر یا زوو

مه نزلگام گوره به بی گوفتوگوو

ئه و وا نمری زاتی غه ففاره

چه لازم به قسه ی (عبد الول غه ففاره)

مانگی بانه مه ر سالی شه ست ونو

 

نووسراوه هه تا پیش که ش که به تو

 

/ 0 نظر / 103 بازدید